Oak Hill Cemetery, cmentarz w Evansville, w stanie Indiana, w Stanach Zjednoczonych

Oak Hill Cemetery to wiejski cmentarz o powierzchni 175 akrów (około 71 hektarów) w Evansville w Indianie, z czego mniej niż 120 akrów podzielono na kwatery grzebalne. Jedyna brama, po stronie południowej, to wejście w stylu Mission Revival z 1901 roku autorstwa Harris & Shopbell, z dachem z czerwonych dachówek i kasetonowym podbiciem, do którego prowadzi 365-stopowa droga od Virginia Street. Kręte jednopasmowe asfaltowe alejki podążają za rzeźbą wzgórza, a na terenie znajdują się dwa sztuczne stawy odbiciowe.

12 sierpnia 1850 r. rada miejska Evansville powołała komitet, który miał zastąpić stary cmentarz przy Mulberry i Fifth Street, i wybrała działkę o powierzchni 56 akrów zwaną „Lost Hill”, około półtorej mili za ówczesną granicą miasta. W lutym 1853 r. zaczęto sprzedawać kwatery, a pierwszym pochówkiem był dwuletni Ellen Johnson 18 lutego 1853 r., dziesięć dni po nadaniu miejscu nazwy Oak Hill. Późniejsze zakupy do 1924 r. zwiększyły cmentarz do 175 akrów. Spoczywa tu ponad 500 żołnierzy Unii, 24 Konfederatów i 94 cywilów zmarłych podczas wojny secesyjnej; kwatery Unii uznano za federalne w 1898 r.

Nazwę „Oak Hill” wybrała rada miejska w lutym 1853 r., dziesięć dni przed pierwszym pochówkiem dwuletniej Ellen Johnson. Przez osiemdziesiąt lat teren kształtowali dozorcy John S. Goodge (1853–1897) i William Halbrook (1898–1932), dawny florysta; wiele starych drzew pochodzi zapewne z ich nasadzeń.

Cmentarz graniczy z Highway 41 i ma jedną bramę wejściową po stronie południowej, do której prowadzi 365-stopowa droga od Virginia Street. Wewnątrz alejki to asfaltowe jednopasmowe drogi; północny fragment przy Morgan Avenue jest dzierżawiony rolniczo i nie został podzielony na kwatery. Mniej niż 120 z 175 akrów przeznaczono na groby.

Na wyspie na podłużnym jeziorze, po lewej stronie bramy w Western Addition, znajduje się grób Edwarda Meada Johnsona, założyciela Johnson & Johnson, a później Mead Johnson Nutrition Company; jego okrągły granitowy monument z kolumnadą wzniesiono w 1934 roku. Brzegi jeziora otaczają kamienne mauzolea w stylu świątyń.