St. Joseph North Pier Inner and Outer Lights, Bliźniacze latarnie morskie na molo w St. Joseph, Stany Zjednoczone.

Światła wewnętrzne i zewnętrzne mola północnego w St. Joseph to dwie wieże nabieżnikowe na molo północnym przy ujściu rzeki St. Joseph. Wieża przednia to stożkowa konstrukcja stalowa o wysokości 30 stóp, zwężająca się z 8 stóp 3 cali do 7 stóp 3 cali, zwieńczona dziewięcioboczną latarnią. Wieża tylna to kwadratowa konstrukcja stalowa o boku 24 stóp z piramidalnym dachem i ośmioboczną dwupiętrową wieżą mieszczącą okrągłą latarnię z spiralnymi prętami i czarną żelazną balustradą. Pomost łączy tylną wieżę z brzegiem.

St. Joseph rozplanowano w 1829 roku, a pierwsza latarnia na brzegu powstała w 1832 roku. Budowa portowych pomostów zaczęła się w 1836 roku, do 1848 roku istniało światło na pomoście, a w 1881 roku przeniesiono je z pomostu południowego na północny. Obecne światła nabieżnikowe zbudowano w latach 1906–1907, wycofano w 2005 roku i odrestaurowano do 2016 roku po przejęciu przez miasto w 2013 roku.

Światła stacji pojawiły się na znaczku pocztowym Stanów Zjednoczonych 17 czerwca 1995 r., w serii Great Lakes Lighthouses. Wieże należą obecnie do miasta St. Joseph, które odrestaurowało je za 2 miliony dolarów darowizn prywatnych zebranych przez komitet utworzony w 2014 r.

Obie latarnie stoją na końcu północnego mola przy ujściu rzeki; z drugiego piętra tylnej wieży biegnie wzdłuż mola pomost do brzegu. Molo jest wystawione na pogodę jeziora Michigan, więc przed wyjściem sprawdź wiatr i fale. Latarnie wyłączono z eksploatacji w 2005 roku i należą dziś do miasta St. Joseph.

Przednia wieża to stożkowa konstrukcja stalowa o wysokości 30 stóp, zwężająca się z 8 stóp i 3 cali u podstawy do 7 stóp i 3 cali u góry, z dziewięcioboczną latarnią. Tylna wieża to kwadratowa konstrukcja stalowa o boku 24 stóp z piramidalnym dachem, zwieńczona ośmiokątną dwukondygnacyjną wieżą i okrągłą latarnią otoczoną czarną żelazną balustradą. Kładka biegnie od drugiej kondygnacji wzdłuż mola do brzegu.