Downtown LaPorte Historic District, Dzielnica historyczna w LaPorte, Indiana.

Downtown LaPorte Historic District obejmuje 70 budynków tworzących dzielnicę w centrum handlowym LaPorte, rozwiniętą między około 1860 a 1930 rokiem. Najstarsze zachowane bloki handlowe, takie jak Zahrt Blocks (1868 i 1874) oraz Ridgway Hotel (1863), to dwu- i trzypiętrowe ceglane budynki w stylu italianizującym, z gzymsami z tłoczonego metalu, blaszanymi nadokiennikami i żeliwnymi kolumnami witryn. Punktem centralnym jest gmach sądu hrabstwa LaPorte (1890–1894), w stylu romanizmu Richardsona, zaprojektowany przez Brentwooda Tolana, otoczony budynkami w stylach Queen Anne, Romanesque Revival i neoklasycznym.

Dzielnica rosła między 1860 a 1930 rokiem, gdy LaPorte przekształciła się z małej osady w ustalonym miastem. Ten okres wzrostu prowadził do umieszczenia terenu w Krajowym Rejestrze Miejsc Zabytkowych w 1983 roku.

Nazwiska kupców i daty budowy widnieją na kilku fasadach: Lonn Block, Ridgway Block, Frederickson Building i Guggenheim-Weil Building. Zahrt Blocks przy 607–609 Michigan Avenue kupiono spekulacyjnie i odsprzedano deweloperowi; cynkowe wsporniki i nadproża zdobią prostą cegłę. Parter zajmowały sklepy, wyższe piętra biura i mieszkania.

Dzielnica ciągnie się wzdłuż Lincolnway oraz alei Michigan i Indiana, a jej punktem centralnym jest gmach sądu hrabstwa La Porte przy Lincolnway 801. Budynki stoją w zwartej siatce ulic, więc kilka przecznic wystarczy, by zobaczyć większość z 70 obiektów. Tłoczone metalowe gzymsy i daszki nadokienne najlepiej widać, cofając się na drugą stronę ulicy.

Dzielnica leży na przecięciu dwóch przedeuropejskich szlaków, które kiedyś kierowały ruch przez ten region. Jej położenie na stałym gruncie otoczonym jeziorami i bagnami uczyniło ją naturalnym punktem handlowym.