Fort Saulsbury

Fort Saulsbury jest przybrzeżnym obiektem obronnym z dwiema bateriami umiejscowionymi wzdłuż wybrzeża Delaware i pierwotnie wyposażonymi w ciężkie działa artyleryjskie. Strukturę tworzą betonowe stanowiska artyleryjskie i schrony skierowane w stronę oceanu.

Fort został wybudowany w 1924 roku i służył jako główny system obrony artyleryjskiej chroniący zatokę Delaware podczas drugiej wojny światowej. Został wycofany z użytku w 1943 roku po wojnie i od 1948 roku pozostaje w prywatnym posiadaniu.

Fort nosi nazwę Willarda Saulsbury'ego Sr., senatora USA z Delaware, podczas gdy baterie upamiętniają oficerów z Wojny o Niepodległość. Nazwiska Hall i Haslet pozostają wciąż widoczne na istniejących strukturach, łącząc miejsce z postaciami z jego przeszłości.

Fort jest prywatnym majątkiem od wielu dziesięcioleci i nie jest ogólnie dostępny dla turystów. Osoby zainteresowane odwiedzeniem powinny wcześniej skontaktować się z Delaware Historical Society w celu uzyskania informacji na temat dostępu.

Fort był pierwotnie wspierany przez pięć wież kontroli ognia, które kierowały artylerią na cele, przy czym dzisiaj stoi tylko jedna wieża. Ta pozostała struktura świadczy o zaawansowanej technologii używanej podczas przybrzeżnych operacji drugiej wojny światowej.