Rock Rest, Zabytkowy dom w Kittery, Stany Zjednoczone.

Rock Rest to drewniany dom w stylu Cape o półtora kondygnacji przy 167 Brave Boat Harbor Road, blisko drogi, z pełnymi lukarnami o dachu pulpitowym z przodu i tyłu tworzącymi pokaźne drugie piętro. Po prawej ciągnie się duża oszklona weranda, a wejście osłania ganek ze szczytem. Na północ od domu dom gościnny/garaz wygląda od ulicy jak garaż z dwoma przęsłami i półpiętrem, a za nim rozciąga się większa tylna część ze wspólną salą na parterze i pokojami gościnnymi na piętrze.

Clayton i Hazel Sinclair, oboje pochodzący z Nowego Jorku, kupili posiadłość w 1938 roku i jeszcze przed końcem II wojny światowej zaczęli przyjmować lokatorów. W 1946 roku formalnie otworzyli Rock Rest jako letni pensjonat i prowadzili go do 1977 roku, zamykając go tylko z powodu złego stanu zdrowia, cztery lata po ustawie stanu Maine z 1971 roku o miejscach publicznych. Posiadłość wpisano do Krajowego Rejestru Miejsc Historycznych w 2008 roku.

Kuchnia Hazel Sinclair przyciągała gości pocztą pantoflową, a Sinclairowie reklamowali się kartkami pocztowymi wysyłanymi do własnej listy adresowej, nie w The Negro Motorist Green Book. Valerie Cunningham, której ciotka prowadziła Rock Rest, opisała w filmie PBS Driving While Black (2020) dobre domowe jedzenie, ogród warzywny i drzewa dające cień.

Dom jest dostępny z publicznych dróg w Kittery i można go oglądać z zewnątrz. Szczegółowe informacje o właścicielstwie i stanie zachowania można znaleźć w rejestrach Krajowego Rejestru Zabytkowych Miejsc.

Rock Rest nigdy nie reklamował się w The Negro Motorist Green Book; Sinclairowie wysyłali pocztówki do prowadzonej przez siebie listy adresowej. National Museum of African American History and Culture przechowuje pamiątki z tego miejsca, w tym głaz z namalowanymi białą farbą słowami „Rock Rest”.