Dallas High School, Historyczny budynek szkolny w Dallas, Stany Zjednoczone

Dallas High School to 3,5-piętrowy budynek w stylu klasycystycznym z jasnobrązowej cegły, ukończony w 1907 roku w centrum Dallas. Jego środkowa część wznosi się w szczyt z wykutym napisem „DALLAS HIGH SCHOOL", nad kamiennym portykiem wejściowym z ciemnymi podwójnymi drzwiami. Płaskie skrzydła flankują fasadę, a po prawej stoi wysoka szklana wieża.

Dallas High School zbudowano w 1907 r. jako publiczną szkołę średnią. Kolejno nosiła nazwy Main High School (1916), Bryan Street High School (1917), Dal-Tech High School (1928), Crozier Technical High School (1942) i Business Magnet School (1976), a w 1995 r. została zamknięta. W 1996 r. kampus wpisano do Krajowego Rejestru Miejsc Historycznych jako Dallas High School Historic District; składa się na niego pięć budynków z lat 1907–1954. Po ponad dwudziestu latach pustostanu obiekt wyremontowano na cele mieszane, a pierwszy najemca pojawił się w 2017 r.

Kolejne nazwy budynku odzwierciedlają zmiany jego funkcji: Main High School w 1916, Bryan Street High School w 1917, Dal-Tech w 1928, Crozier Technical High School w 1942 i Business Magnet School w 1976. Wśród absolwentów są sędzia Tom C. Clark i socjolog C. Wright Mills. Zamknięty w 1995 roku, stał pusty ponad dwadzieścia lat, aż w 2017 roku pojawił się pierwszy najemca.

Budynek stoi w City Center District w centrum, obok stacji kolei miejskiej DART Pearl/Arts District. Szkołę zamknięto w 1995 r., a w 2017 r. budynek otwarto ponownie jako obiekt wielofunkcyjny; wchodzi się do niego jak do budynku komercyjnego, a nie według godzin lekcyjnych.

Wyryty napis „DALLAS HIGH SCHOOL” na szczycie pochodzi z budynku z 1907 roku, choć szkoła od dekady nosiła już nazwę Bryan Street High School. Kampus tworzy dzielnicę historyczną z pięciu budynków, a najmłodszy to chłopięca sala gimnastyczna z 1954 roku.