Chapel Hill Historic District, Dzielnica historyczna w Chapel Hill, Stany Zjednoczone

Chapel Hill Historic District obejmuje centralny kampus University of North Carolina at Chapel Hill oraz przyległe ulice mieszkalne, z 46 budynkami, 2 strukturami i 2 obiektami wnoszącymi wkład. Budynki pochodzą z lat 1793–wczesny XX wiek i obejmują przykłady architektury klasycystycznej oraz jakobińskiej. Należą do nich Old East, South Building (1798), Old West (1822), Person Hall (1797), Gerrard Hall (1822), Playmakers Theatre i Chapel of the Cross.

Początki dystryktu sięgają 1793 roku z Old East, a następnie Person Hall w 1797 i South Building w 1798, oznaczając wczesną ekspansję uniwersytetu. Te wczesne struktury utworzyły fundament dla wzrostu i rozwoju instytucji przez kolejne stulecia.

Nazwa dzielnicy pochodzi od Chapel of the Cross, kaplicy episkopalnej z lat 90. XVIII wieku, która dała nazwę Chapel Hill; budynek jest osobno wpisany do Rejestru Narodowego. Old Well, niewielka budowla w stylu Classical Revival na centralnym kampusie, jest symbolem uniwersytetu i widnieje na jego pieczęci. Horace Williams House (1854) i Old Methodist Church (1853) pokazują, jak kult i nauczanie dzieliły te same kwartały.

Dystrykt obejmuje centralny kampus University of North Carolina at Chapel Hill oraz przyległe ulice mieszkalne, więc warto zaplanować trasę między rdzeniem kampusu a dzielnicą, zamiast oczekiwać jednego zwartego miejsca. Old East, South Building, Old Well i Davie Poplar stoją blisko siebie na kampusie; Horace Williams House i Battle Park leżą dalej.

Davie Poplar to stary topol w dystrykcie, który według legendy chronił żołnierzy podczas Wojny Niepodległości. To chronione drzewo stoi w pobliżu Pomnika Josepha Caldwella z 1858 roku i łączy naturalną i ludzką historię.