16th Street Bridge, Most betonowy przy 16-tej Ulicy Północno-Zachodniej, Washington D.C.

Most 16th Street, zwany też Piney Branch Bridge, przenosi 16th Street NW nad Piney Branch i Piney Branch Parkway na pojedynczym parabolicznym łuku betonowym o rozpiętości 125 stóp i strzałce 45 stóp. Jasnoszara betonowa elewacja ma ciemniejszy pierścień łuku, a wzdłuż pomostu biegnie balustrada. Łuk nie jest zbrojony stalą; przyczółki i podbudowa są z betonu zbrojonego.

Kongres zatwierdził w 1899 r. przedłużenie 16th Street NW, a w 1903 r. prace dotarły do Piney Branch. Pierwsze przęsło wzniesiono w latach 1905–1907, ale nigdy nie oddano go do ruchu; drugie powstało w latach 1909–1910. Projektant W.J. Douglas przedstawiał łuk paraboliczny jako pierwszy w USA i najdłuższy na świecie w owym czasie. Remonty przeprowadzono w 1990 r. i od października 2014 r.

Most wyznacza miejsce spotkania Sixteenth Street Heights, Crestwood, Columbia Heights i Mount Pleasant, gdzie 16th Street NW przecina Piney Branch. Na pomoście znajduje się jezdnia o szerokości 45 stóp z chodnikami po 8 stóp z każdej strony oraz cztery ozdobne żeliwne latarnie. Końce mostu flankują dwa leżące brązowe tygrysy na betonowych cokołach.

Pomost ma 65 stóp szerokości: jezdnię o szerokości 45 stóp i chodniki po 8 stóp z każdej strony, ograniczone granitowymi krawężnikami. Przęsło przecina Piney Branch około 60 stóp nad strumieniem, więc z chodników widać dolinę. Na moście stoją cztery żeliwne latarnie, a każde zakończenie flankują leżące brązowe tygrysy na betonowych cokołach.

Beton zawiera rozdrobnioną niebieski dioryt, naturalny kamień, który nadaje powierzchni charakterystyczną ziarnistą teksturę. Ten niezwykły wybór materiału wyróżnia most od innych konstrukcji zbudowanych w tamtym okresie.