The Hess Homestead, Historyczna farma mennonicka w Lancaster County, Stany Zjednoczone.

Hess Homestead to gospodarstwo menonitów koło Lititz w hrabstwie Lancaster w Pensylwanii, z domem z bali z około 1744 r., sąsiednim domem kamiennym z 1778 r., letnią kuchnią o konstrukcji szkieletowej z około 1850 r. i młynem olejowym z 1769 r. na przyległych działkach. Dwukondygnacyjny dom z bali ma ściany z poziomych bali w ciemnych i jasnych pasach, czerwoną linię dachu, kamienny fundament, centralne wejście z małym daszkiem dwuspadowym na słupach, czerwone drzwi z ciemnym wzorem rombów i dwa ceglane kominy.

Działkę wymierzono w 1730 roku jako 200 akrów dla Hansa Hessa, który wyemigrował w 1717 roku z żoną Magdaleną; w 1735 roku rodzina otrzymała tytuł własności od synów Williama Penna. Ich syn Jacob zbudował pierwszy dom w latach 30. XVIII wieku, a obecny dom z bali powstał około 1744 roku dla jego wdowy Veroniki. Kamienny dom z 1778 roku z inicjałami C. H. wzniesiono dla Christiana Hessa; gospodarstwo pozostawało w rodzinie do 1922 roku, a w 1985 roku kupił je i odrestaurował Clarke E. Hess.

Dom z bali i dom kamienny służyły też jako miejsce zgromadzeń miejscowej wspólnoty menonitów do 1856 roku, gdy w pobliżu zbudowano pierwszy kościół menonicki rodziny Hess. Kaznodzieja menonicki Jonas Hess, właściciel gospodarstwa wraz z żoną Annie Franck Hess, należy do członków rodziny związanych z tą wspólnotą. W domu z bali zachowały się niemieckie nazwy pomieszczeń: Kueche (kuchnia), Stube (izba z piecem) i Arbeitsraum (izba pracy).

Budynki stoją na kilku sąsiadujących prywatnych posesjach wzdłuż Lititz Run Road, więc dom z bali, kamienny dom z 1778 r. i młyn olejowy z 1769 r. nie tworzą jednego otwartego terenu. Drzwi frontowe domu z bali prowadzą do centralnego korytarza, układu zwanego durchgaengiges Haus, otoczonego przez Kueche, Stube i Arbeitsraum; na kamiennym domu obok w szczycie wyryto datę 1778 i inicjały C. H.

Dom z pni pokazuje rzadką niemiecką metodę konstruowania zwaną Blockstanderbau, która wykorzystuje pionowe drewniane słupy w narożnikach zamiast całej długości pni poziomych. Ta technika budowlana była powszechna w wczesnym okresie kolonialnym, ale została stopniowo zastąpiona innymi metodami, co czyni przetrwałe przykłady takie jak ten dość rzadkie.