Newichawannock Canal, Historyczny kanał w Wakefield, Stany Zjednoczone.

Newichawannock Canal to sztuczny kanał o długości 0,75 mili (1,21 km) łączący Great East Lake z Horn Pond na granicy New Hampshire i Maine. Ma 13 stóp (4,0 m) szerokości i około 16 stóp (4,9 m) głębokości, a jego brzegi wyłożono kamieniem bez zaprawy. Zbudowany w tym samym czasie kamienny most łukowy bez zaprawy przenosi Canal Road nad kanałem, a obok leżą stosy pozostałego kamienia budowlanego.

Założona w 1823 roku Great Falls Company, prowadząca przędzalnie w Somersworth w New Hampshire, kupiła prawa do wody na Great East Lake i Horn Pond i w 1850 roku rozpoczęła budowę kanału, aby zwiększyć dopływ wody do swoich młynów. Prace, opóźnione częściowo przez wojnę secesyjną, ukończono dopiero w latach 60. XIX wieku; prowadził je Hiram Paul, inżynier budownictwa mieszkający w Wakefield, gdzie prowadził tavernę. Inne młyny, jak Cocheco Woolen Mills w East Rochester, korzystały z niego w kolejnych dekadach.

Nazwa Newichawannock pochodzi z języka Abenaków i oznacza rzekę Salmon Falls, czyli „rzekę o wielu progach”. Kanał wykopano pod kierunkiem Hirama Paula, inżyniera budownictwa mieszkającego w Wakefield, gdzie prowadził zajazd. Przy kanale do dziś leżą stosy kamieni pozostałe po budowie.

Kanał łączy Great East Lake z Horn Pond wzdłuż granicy Maine i New Hampshire, a droga Canal Road przechodzi nad nim przez kamienny most łukowy bez zaprawy. Według stanu z 2020 r. północna połowa była w dużej mierze zablokowana przez osunięte brzegi; południowa połowa jest żeglowna i dostępna od strony Horn Pond.

Kanał przekracza granicę między Maine a New Hampshire, co czyni go jednym z rzadkich miejsc w Rejestrze Narodowym, które obejmuje dwa stany. Ta lokalizacja odzwierciedla niezwykłą współpracę między społecznościami po przeciwnych stronach granicy stanowej.