Main building of National Museum in Prague, Muzeum w stylu neorenesansowym przy Placu Wacława, Republika Czeska

Główny budynek Muzeum Narodowego w Pradze to monumentalny pałac neorenesansowy zamykający górny koniec placu Wacława, wzniesiony w 1891 r. według projektu Josefa Schulza. Jasna fasada ma rustykowany cokół, długą kolumnadę z podwójnymi kolumnami, posągami i reliefami oraz dwie zielone kopuły, większa z latarnią. Po prawej stronie wystaje portyk z trójkątnym frontonem.

Zbiory zaczęto gromadzić w 1818 roku w klasztorze minorytów św. Jakuba; pałac Sternbergów stał się pierwszą stałą siedzibą w 1819 roku, a w 1846 roku zastąpił go pałac Nostitzów. W 1876 roku miasto podarowało działkę przy górnym końcu placu Wacława, gdzie rozbierano Bramę Końską. Josef Schulz wygrał konkurs w 1883 roku projektem z Panteonem w centrum; budowę rozpoczęto 27 czerwca 1885 roku, a otwarcie nastąpiło 18 maja 1891 roku.

Centralna sala Panteonu została zaprojektowana jako serce budynku; jej dekorację rzeźbiarską wykonali artyści pokolenia Teatru Narodowego, m.in. Bohuslav Schnirch, Antonín Wagner i Antonín Popp, a malowidła Vojtěch Hynais, Václav Brožík i Julius Mařák w latach 1885–1901. Ideę budynku sformułowano jako „muzeum jako świątynię nauki i sztuki”.

Główny budynek stoi przy górnym końcu placu Wacława; stacja metra Muzeum (linia A) ma swój westybul tuż obok, a jego budowa w latach siedemdziesiątych uszkodziła zachodnią wieżę gmachu. Wejście wychodzi na plac, a placyk zwany Muzejní oáza łączy budynek z dawnym gmachem Zgromadzenia Federalnego. Wieża widokowa nad Panteonem jest otwarta od lutego 2019 roku.

Dwie tylne kopuły pozłocono dopiero podczas remontu w latach 2011–2018; wcześniej brak pieniędzy uniemożliwił pomalowanie ich na złoto. Kopuła nad Panteonem została po raz pierwszy udostępniona zwiedzającym w lutym 2019 r. i służy jako punkt widokowy na Pragę.