Hranice Viaducts, Wiadukty kolejowe w Hranice I-Město, Republika Czeska.

Wiadukty w Hranicach to trzy równoległe mosty kolejowe nad doliną rzeki Velička przy stacji Hranice na Moravě. Najstarszy, ceglany (1844–1846), ma 448,5 m długości i 32 łuki, z których najwyższy ma 11,38 m. W 1873 r. dodano kamienny most o długości 426,5 m z 32 łukami, a w latach 1910–1939 betonowy o długości 434,3 m z 30 łukami.

Pierwszy ceglany wiadukt wzniesiono nad doliną Velički w latach 1844-1846 dla Kolei Północnej cesarza Ferdynanda; pracowało przy nim do 2500 osób, a około 20 zginęło. W 1873 roku powstał równoległy kamienny most dla drugiego toru, zaprojektowany przez Ludwiga Schielego i Karla Hummla. Trzeci, betonowy most rozpoczęto w 1910 roku, przerwano w 1914, wznowiono w latach 1915-1918 z jeńcami włoskimi i rosyjskimi i ukończono dopiero w 1939 roku.

Mosty są od 2007 roku zabytkiem kultury Republiki Czeskiej. Niebieski szlak pieszy od stacji Hranice na Moravě w stronę Lipníka nad Bečvou i czerwony szlak w stronę Potštátu prowadzą do nich, a trasa rowerowa 6139A łączy stację z trasami 6139 i 6058. Ceglany most, dziś bez toru, piesi osiągają na piechotę.

Wiadukty leżą tuż za stacją Hranice na Moravě na linii Přerov–Bohumín; od stacji prowadzi niebieski szlak w stronę Lipníka nad Bečvou i czerwony w stronę Potštátu, a trasa rowerowa 6139A łączy się z trasami 6139 i 6058. Na najstarszym ceglanym moście nie ma już toru, więc można do niego podejść pieszo.

Kamienny most z 1873 r. stoi zaledwie 2,5 m od ceglanego mostu z 1846 r., a oba stykają się przy wspólnych filarach; później betonowe płyty zakryły tę lukę. Betonowy most z 1910 r., oddalony o 5 m, łączą z sąsiednimi kładki. Zwróć uwagę na liczbę łuków: 32, 32 i 30.