Augustinian monastery in Tábor, Klasztor augustiański i zabytek kultury w Taborze, Republika Czeska.

Klasztor augustiański to kompleks budynków z klasyczną fasadą barokową, który stoi na placu Náměstí Mikuláše z Husi w centrum Tábora. Kompleks mieści teraz miejskie muzeum z różnymi wystawami poświęconymi historii regionalnej.

Bosi augustianie przybyli do Tábora w 1640 r. i 8 września 1642 r. położyli kamień węgielny pod kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny. Klasztor wzniesiono w latach 1642–1666 według planów włoskiego architekta Antonia de Alfieri. Cesarz Józef II zniósł konwent w 1785 r.; ostatni zakonnik zmarł w 1819 r. W połowie XIX w. budynki przekształcono w miejskie więzienie, działające do lat 50. XX w.

Kronika klasztorna podaje, że miasto przyjęło augustianów bosych w 1640 r., by zatrzeć pamięć o Janie Žižce, nazywanym założycielem haniebnego miejsca heretyków. Zakonnicy obsługiwali parafie Chotoviny, Hoštice i Sudoměřice oraz opiekowali się umierającymi podczas zarazy w 1680 r. Ich biblioteka i część archiwum trafiły później do Lnář.

Klasztor stoi na zachodnim skraju starego miasta, przy placu Náměstí Mikuláše z Husi, a jego kościół zwrócony jest w stronę placu, a nie, jak to zwykle bywa, na wschód. Budynek gruntownie odrestaurowano do 2019 roku i dziś mieści dyrekcję Muzeum Husyckiego. Pod posadzką kościoła znajduje się krypta, do której w 1708 roku przeniesiono pochowanych na terenie szlachciców i mieszczan.

Znany architekt Antonio de Alfieri zaprojektował ten kompleks i nadał mu charakterystyczną estetykę barokową. Kościół Narodzenia Marii Panny, znajdujący się na terenie, stanowi architektoniczny punkt kulminacyjny zespołu.