Church of the Assumption, Kościół barokowy w Žatcu, Republika Czeska

Kościół Wniebowzięcia to gotycka hala kościelna z główną nawą i dwiema węższymi nawami bocznymi, wielokątnym prezbiterium i barokową dwuwieżową fasadą zachodnią. Po stronie południowej stoi masywna wieża dzwonna z cebulastym hełmem, a do południowo-zachodniego narożnika przylega ośmioboczna kaplica św. Jana Nepomucena.

W tym miejscu wzniesiono na początku XIII wieku późnoromańską bazylikę z westwerkiem, którego mur zachował się w fasadzie zachodniej. Od 1336 roku powstał gotycki kościół halowy, gdy Jan Luksemburski nadał dziesięcinę i cło rzeczne; wieżę południową założono w 1380 roku. Po pożarze w 1738 roku fasadę zachodnią przebudowano na barokową dwuwieżową, a drewnianą dzwonnicę zastąpiono murowaną w latach 1770–1773.

Kościół jest poświęcony Wniebowzięciu Maryi, obchodzonemu 15 sierpnia; dawniej 2 sierpnia następowało święto Porcjunkuli. Obraz ołtarza głównego z Wniebowzięciem namalował praski malarz Anton Stevens w 1668 r., odnowiony w Wiedniu w 1838 r. Kaplica św. Jana Nepomucena ma kopułę z freskiem Josefa Antona Gentscha z 1746 r. ze scenami z jego życia.

Kościół stoi przy placu Hostalek, tuż za Bramą Kapłańską (Kněžská), dawnym głównym wejściem do obwarowanego miasta, i należy do diecezji litomierzyckiej. Od 3 czerwca 2007 r. jest ponownie udostępniony po pracach zabezpieczających sklepienia i odnowieniu malowideł wnętrza. Przebudowana w kamieniu w latach 1767–1773 wieża południowa dostępna jest tylko od wnętrza.

Wieża południowa została ukończona tylko do połowy w XIV wieku; jej kondygnacja dzwonowa była drewniana, dopóki Johann Paul Losch nie zastąpił jej obecną masywną murowaną wieżą w latach 1770–1773. Dzwony odlane w Pradze w 1768 roku zawieszono tam w 1773 roku.