Rohožník, obszar chroniony w Republice Czeskiej

Rohožník, znany również jako Lom v Dubči, jest chronionym pomnikiem przyrody obejmującym około 3,37 hektara i składającym się z dwóch części: wysokiego grzbietu i małego kamieniołomu na obrzeżu Dubeča. Główne wzgórze wznosi się na 279 metrów nad poziomem morza i zbudowane jest z ordowickich kwarcytów, z odkrytymi ścianami skalnych odsłaniającymi miliony lat deformacji geologicznej.

Dawna nazwa wzgórza, Rohozný vrch, pochodzi od staroczeskiego rohoz, oznaczającego trzcinę z otaczających bagien. Badania archeologiczne w latach 1950. odkryły ceramikę nomadów i teren uznano za archeologiczny zabytek kultury, co prawdopodobnie uchroniło go przed całkowitym wyeksploatowaniem. Osada istniała tu od około 2000 r. p.n.e. do czasów hradiště, a w XIX i XX wieku intensywnie wydobywano kamień.

Nazwa Rohožník pochodzi ze starej czeskiego i odnosi się do trzcinki rosnącej niegdyś w bagnistych obszarach wokół wzgórza. Miejsce wykazuje ślady osadnictwa ludzkiego sprzed ponad 4000 lat, potwierdzane fragmentami ceramiki odkrytymi podczas wykopalisk archeologicznych.

Teren kamieniołomu jest ogrodzony i niedostępny dla publiczności, ale szczyt Rohožníka z odsłoniętymi plamiami skalny mogą być oglądane z peryferii. Oznakowany błękitny szlak łączy okolicę i pozwala odwiedzającym na tempo zbadać krajobraz i skalne formacje.

W mniejszym kamieniołomie sfałdowane warstwy skalne tworzą wyraźną fałdę w kształcie litery M, podczas gdy potężna ława kwarcytu w sąsiednim kamieniołomie oparła się temu fałdowaniu. Kamień z Rohožníka wyrabiano dawniej na brukowiec zwany „kocimi głowami”, którym wybrukowano znaczną część ulic Pragi; dziś można go spotkać już tylko w kilku miejscach.