Palác Pachtů z Rájova, Pałac barokowy na Starym Mieście, Republika Czeska

Palác Pachtů z Rájova to czteroskrzydłowy budynek barokowy o niemal kwadratowym planie wokół dziedzińca; główna fasada od Celetnej ma 14 osi okiennych, skupionych wokół portalu ze stiukowymi medallionami Marii Teresy i Franciszka Stefana Lotaryńskiego. Boczna fasada od Králodvorskiej ma 9 osi.

Cztery średniowieczne domy połączono w XV wieku i przebudowano w stylu renesansowym; po francuskim pożarze w 1689 roku scalono je w jeden dom. W 1737 roku rycerz Josef Ignác von Langer kupił go i zlecił Kilianowi Ignazowi Dientzenhoferowi projekt przebudowy w stylu baroku, ukończony w 1740 roku. Rodzina Pachtów posiadała go w latach 1801–1822, a po 1840 roku Jan Ripota wprowadził zmiany klasycystyczne.

Pałac nosi kilka nazw: Pachtovský palác od rodziny Pachtów z Rájova, która była jego właścicielem w latach 1801–1822, oraz Seebergovský palác lub Langerovský dům od wcześniejszych właścicieli. Stiukowe medaliony Marii Teresy i Franciszka Stefana Lotaryńskiego nad portalem od strony Celetnej przypominają epokę habsburską.

Pałac stoi przy Celetná 585/31, z boczną elewacją od Králodvorská 585/2 na Starym Mieście w Pradze. Obecnie pełni funkcję budynku administracyjnego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, więc wnętrza nie są udostępniane turystom. Z ulicy widać 14-osiową elewację główną i portal z sztukatorskimi medalionami Marii Teresy i Franciszka Stefana Lotaryńskiego.

Po 1840 roku budowniczy Jan Ripota nadbudował skrzydła dziedzińcowe o jedną kondygnację i dodał arkadowe galerie; dziedziniec przykryto dachem w latach 30. XX wieku, gdy w budynku mieścił się bank. W jednym z pomieszczeń pierwszego piętra zachował się barokowy strop z przebudowy Dientzenhofera.