Church of Saint James the Greater, Kościół barokowy w Praha-Zbraslav, Republika Czeska

Kościół Świętego Jakuba Większego to świątynia w Praha-Zbraslav, pierwotnie gotycka, przebudowana w stylu wczesnobarokowym w połowie XVII wieku. Została konsekrowana w 1654 roku. Wnętrze: ołtarz nawy południowej mieści kopię Madonny Zbrasławskiej, obraz tablicowy na drewnie bukowym z połowy XIV wieku; wejście do prezbiterium flankuje pomnik Przemyśla Oracza autorstwa Jana Štursy i Pavla Janáka.

Kaplica św. Jakuba istniała już w Zbraslaviu, gdy przybył konwent cystersów po założeniu klasztoru przez Václava II w 1291 roku, i tymczasowo pełniła funkcję nekropolii królewskiej. Opactwo podupadło po przeniesieniu grobów królewskich do katedry św. Wita i zostało zniszczone przez husytów oraz wojska szwedzkie. Po wojnie trzydziestoletniej klasztor się odrodził, a w 1654 roku poświęcono odbudowany wczesnobarokowy kościół opacki św. Jakuba.

Kościół jest dostępny publicznie podczas regularnych nabożeństw. Jego wyposażenie obejmuje kopię Madonny Zbrasławskiej na ołtarzu nawy południowej oraz obrazy Karla Škrěty i Petra Brandla.

Kościół jest dostępny publicznie podczas regularnych nabożeństw; nie ma osobnego wejścia dla zwiedzających, więc wstęp zależy od godzin mszy. Szczątki Przemyślidów spoczywają w grobie w posadzce przy wejściu do prezbiterium, gdzie zatrzymują się zwiedzający. Budowla jest od 1995 roku narodowym zabytkiem kultury.

Kościół przechowuje szczątki ostatnich królów z dynastii Przemyślidów, zidentyfikowane pod koniec XIX wieku przez antropologa Emanuela Vlčka jako Wacław II, jego matka Elżbieta Przemyślidka i prawdopodobnie jedna z jej bliźniaczych córek. 23 czerwca 1991 roku zostały uroczyście pochowane na nowo w grobie w posadzce przy wejściu do prezbiterium.