Church of Saint James the Greater, Kościół barokowy w Kunraticach, Republika Czeska.

Kościół Świętego Jakuba Większego to jednonawowy kościół rzymskokatolicki w Pradze-Kunraticach, przebudowany w stylu wysokiego czeskiego baroku w latach 1730–1736, prawdopodobnie według projektu Františka Maxmiliána Kaňki, przez budowniczego Tomáša Haffeneckera. Układ tworzy okrągła nawa nakryta kopułą z latarnią, prostokątne prezbiterium z zakrystią po wschodniej stronie oraz przedsionek z kwadratową wieżą i chórem po zachodniej.

Stała tu wczesnogotycka budowla z XIII wieku, a od pierwszej połowy XIV wieku kościół parafialny z prawem patronatu rodziny Bohuslaviców, związany z warownią, którą około 1332 roku posiadali Frenclin Jakubův, a potem jego brat Prokop. Fragmenty prostych murów obwodowych zachowały się w dzisiejszej zakrystii. Tomáš Haffenecker przebudował go w latach 1730–1736 na obecną centralną formę dojrzałego baroku, prawdopodobnie według projektu Františka Maxmiliána Kaňki, na koszt praskiego sędziego Jana Arnošta Václava Goltza.

Kościół od początku jest poświęcony św. Jakubowi Większemu, ponieważ należał do europejskiej sieci szlaku do Santiago de Compostela. Ołtarz główny przedstawia go jako pielgrzyma, z muszlami na płaszczu i kijem w ręku. Ołtarze boczne poświęcone są czeskim patronom i Czternastu Świętym Wspomożycielom.

Kościół stoi na miejscu dawnego cmentarza otoczonego murem; w obrębie ogrodzenia znajduje się neogotycki grobowiec rodu Korb z Weidenheimu, wzniesiony w 1868 r. w miejscu barokowej kostnicy. Nowy cmentarz założono na początku XX w. na północ od kościoła. Na chór prowadzą dwubiegowe schody.

Ołtarz główny mieści przeszkloną szafkę z woskową figurą świętego Jana Rzymianina, przywiezioną z rzymskich katakumb przez praskiego sędziego Jana Arnošta Václava Goltza, który sfinansował przebudowę kościoła w latach 1730.; wewnątrz figury znajduje się szkielet.