Sluice Miřejovice, Kompleks śluz i most w Veltrusy i Nelahozeves, Republika Czeska.

Śluza Miřejovice to most jazowy na Wełtawie na 18,0 kilometrze rzeki, łączący Nelahozeves na lewym brzegu z Veltrusy na prawym. Liczący 288 metrów długości i 7 metrów szerokości stalowy most kratownicowy opiera się na ośmiu przęsłach i pięciu filarach zwieńczonych wieżyczkami mieszczącymi mechanizmy podnoszenia pięciu walcowych zamknięć jazowych.

Stał tu drewniany most zbudowany przez Chotków w 1755 roku, zniszczony przez powódź w 1784; przy niskiej wodzie widać jego resztki, a Józef II pozwolił potem tylko na prom. Jaz powstał w latach 1900–1903, a w 1928–1930 dodano kanał roboczy i elektrownię. W 1974 roku most przestał służyć ruchowi drogowemu.

Kanał ulgowy na prawym brzegu służy jako tor slalomowy, używany krótko w latach 60. XX w. i w pełni od 1984 r.; z około 0,6 km jego długości wykorzystuje się pierwsze 400 m. Ozdobne wieżyczki na pięciu filarach, szerokie na 3,5 m i wysokie na 5 do 10 m, wyróżniają Miřejovice na tle innych jazów Wełtawy.

Most służy obecnie tylko pieszym i rowerzystom, w tym długodystansowej trasie rowerowej nr 2, odkąd w 1974 r. ruch drogowy przeniesiono na nowy most około pół kilometra w dół rzeki. Dawny most drogowy ma 288 metrów długości i 7 metrów szerokości; pięć wieżyczkowych filarów mieści mechanizmy podnoszące. Śluza składa się z dwóch kolejnych komór o długości 73 i 133,4 metra.

Most ma wąskie tory kolejowe, które służyły do mechanicznego sterowania wrotami śluzy. Ślady te są wciąż widoczne i reprezentują inżynierskie rozwiązanie z początku lat 1900.