Klokoty Monastery, Klasztor pielgrzymkowy w Klokotach, Tabor, Czechy

Klasztor Klokotu stoi na stromym zboczu nad rzeką Lužnice i zawiera barokowy kościół z przylegającymi klasztorami. Kompleks łączy podwójny układ krzyża i rozciąga się na kilka poziomów zbocza.

W XIII wieku na tym wzgórzu stała warownia, a mały kościół pielgrzymkowy jest poświadczony w 1361 roku. Jan Žižka kazał go zburzyć w 1421 roku i nakazał spalić około 50 pikardów. Hiszpańscy benedyktyni z Emauzy kupili Klokoty w 1679 roku za 4000 groszy; budowę barokowego zespołu, być może według projektu Jana Blažeja Santiniego-Aichla, ukończyło miasto Tábor w 1743 roku.

Kościół pielgrzymkowy jest poświęcony Wniebowzięciu Najświętszej Maryi Panny i wiąże się z objawieniem, do którego miało dojść 700 m dalej, gdzie dziś stoi mała kaplica ze źródłem; prowadzi tam z kościoła zielony szlak turystyczny. W kaplicach obejścia wiszą siedem obrazów ze scenami z życia Maryi, datowanych na 1700 rok.

Zespół zajmuje wyniesiony teren nad Lužnicą; kościół, obejście, rezydencja i cmentarz stoją na nierównym gruncie. Zielony szlak turystyczny prowadzi od kościoła około 700 m do kapliczki ze źródłem. Kościołem pielgrzymkowym opiekują się misjonarze oblaci.

Narożne kaplice obejścia są ośmioboczne, każda nakryta barokową kopułą, i poświęcone św. Wojciechowi, św. Wawrzyńcowi, św. Annie oraz Różańcowi. Po zachodniej stronie obejścia znajduje się kaplica św. Jana Nepomucena ze stiukowym stropem; w tych pomieszczeniach wiszą siedem obrazów ze scenami z życia Najświętszej Maryi Panny, datowanych na 1700 rok.