Church of the Assumption of the Virgin Mary and St. Charles the Great, Prague, Gotycki i barokowy kościół w dzielnicy Karlov, Praga, Republika Czeska

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Karola Wielkiego to ośmiokątny budynek z trzema kopułami zwieńczonymi latarniami, sklepieniami i iglicami, które łączą gotyckie i barokowe elementy architektoniczne. Struktura wyróżnia się niezwykłym sklepieniem gwiazdystym wspieranym przez smukłe łuki, które tworzą otwarty i jasny wnętrz.

Karol IV ufundował kościół w 1351 r. dla klasztoru kanoników augustiańskich, nadając mu ośmioboczną nawę wzorowaną na kaplicy pałacowej Karola Wielkiego w Akwizgranie. Arcybiskup Jan Očko z Vlašimi konsekrował go w 1377 r. w obecności Karola IV i Wacława IV. Uszkodzony przez husytów, został ponownie konsekrowany w 1498 r.; Bonifác Wolmut przesklepił go w 1575 r., a pożar w 1755 r. zniszczył dachy, odbudowane w 1756 r.

Szopka nie znajduje się w samym kościele, lecz w Grocie Betlejemskiej pod Świętymi Schodami, kaplicy wzniesionej po 1704 roku po stronie południowej. Jej ściany pokrywa stiukowe trompe-l'œil naśladujące palestyński krajobraz narodzin Jezusa. Figury świętego Józefa, Maryi i Dzieciątka, wyrzeźbione przez Jana Jiříego Šlanzovskiego, pochodzą z 1738 roku i są najstarszą zachowaną szopką w Pradze.

Kościół wznosi się na wzgórzu Karlov nad doliną Nusle, a przedsionek wejściowy znajduje się naprzeciw okrągłej kamiennej misy fontanny. Święte Schody i kaplice Małej Palestyny znajdują się po stronie południowej, dostępne z kościoła; budynki klasztorne przekształcono w szpital w 1785 roku.

Pięć kościołów Nowego Miasta ufundowanych przez Karola IV tworzy regularny krzyż: św. Katarzyny i Matki Bożej na Trawniku wyznaczają oś północ-południe, ten kościół i Matki Bożej u Słowian oś wschód-zachód, przecinające się w kościele św. Apolinarego. Karol Wielki został kanonizowany tylko przez antypapieża Paschalisa III, nigdy przez Kościół katolicki.