Lobkowitz Palace, Pałac barokowy w Malá Strana, Praga, Republika Czeska

Pałac Lobkowiczów to barokowy budynek przy Vlašská 347/19 na Malej Stranie w Pradze, a nie na terenie Zamku Praskiego. Wzniesiono go w latach 1703–1707 według projektu Giovanniego Battisty Alliprandiego dla hrabiego Františka Karla Přehořovskiego; ma elewacje od ulicy i od ogrodu, ogród z rzeźbami oraz dawną oranżerię z zachowaną sala terrena. Od 1974 mieści ambasadę Niemiec.

Hrabia František Karel Přehořovský kazał zbudować pałac po 1702 roku według projektu Giovanniego Battisty Alliprandiego, na miejscu browaru klasztoru na Strahovie i domu U tří mušketýrů; długi doprowadziły do licytacji w 1713 roku. Rodzina Lobkowiczów posiadała go od 1753 roku, a po pożarze Ignác Palliardi dodał górną kondygnację w 1769 roku. W 1927 roku rodzina sprzedała go państwu czechosłowackiemu; od 1974 roku mieści się tu ambasada Niemiec.

Pałac zawdzięcza nazwę rodzinie Lobkowiczów, która nabyła go w 1753 roku, gdy Maria Josefa Ludmila Černín von Chudenic poślubiła księcia Augusta Antona Josefa von Lobkowicza; stał się praską siedzibą ich linii hořínsko-mělnickiej. W sali kopułowej koncertowali Ludwig van Beethoven i Carl Maria von Weber. Tablica na balkonie pierwszego piętra upamiętnia przemówienie Hansa-Dietricha Genschera z 1989 roku.

Pałac stoi przy Vlašská 19 na Malá Stranie, kilka kroków od Malostranské náměstí. To czynna ambasada Niemiec, więc z zewnątrz widać tylko fasadę, ogród i balkon z tablicą pamiątkową; wnętrze otwiera się jedynie podczas rzadkich dni otwartych.

30 września 1989 roku minister spraw zagranicznych Hans-Dietrich Genscher ogłosił z balkonu pierwszego piętra, że wschodnioniemieccy uchodźcy obozujący w ogrodzie będą mogli wyjechać na Zachód; jego zdanie zagłuszyły okrzyki radości. Tablica na balkonie upamiętnia to wydarzenie, podobnie jak rzeźba „Quo vadis” (trabant) Davida Černý'ego.