Rajhrad Benedictine Monastery, Klasztor benedyktyński w Rajhradzie, Republika Czeska

Klasztor Benedyktynów w Rajhradzie to otoczony murem zespół białych budynków z czerwonymi dachówkami nad rzeką Svratką. Naprzeciw długiego dwukondygnacyjnego skrzydła z dachem czterospadowym wznosi się wyższy blok kościoła o kremowej fasadzie, którego dwie kwadratowe wieże z ciemnymi hełmami i tarczami zegarów flankują niszę z figurą, ponad łukowym wejściem i małym balkonem na kolumnach. Barokowy kościół zbudowano w latach 1722–1739 według planów Santiniego-Aichla.

Břetislav I osadził tu w 1048 roku benedyktynów z Břevnova, a cesarz Franciszek I podniósł klasztor do rangi samodzielnego opactwa w 1813 roku. Kumanie w 1253, husyci w 1449 i wojska szwedzkie w 1645 niszczyli kompleks. Obecny kościół rozpoczęto w 1722, a konsekrowano w 1739 roku.

Biblioteka klasztorna stała się w 2005 roku podstawą Pomnika Piśmiennictwa na Morawach. W skryptorium mnisi pisali i kopiowali księgi oraz prowadzili znaną szkołę klasztorną. W latach 1880–1911 opactwo wydawało niemieckojęzyczne Studien und Mitteilungen zur Geschichte des Benediktinerordens.

Zespół zajmuje niejako wyspę między kanałem młyńskim w Vojkovicach a dzisiejszą Svratką, na wschód od centrum Rajhradu; wejście prowadzi przez żelazną bramę w niskim murze frontowym. Zwiedzać można kościół świętych Piotra i Pawła, konwent i prałaturę, a od 2005 roku w budynkach mieści się Pomnik Piśmiennictwa na Morawach, powstały na bazie biblioteki klasztornej. Skrzydło północne prałatury nigdy nie zostało zbudowane, dlatego układ dziedzińca jest widocznie niekompletny.

Biblioteka klasztorna stała się w 2005 roku podstawą Pomnika Piśmiennictwa na Morawach. Wśród mnichów kształtujących życie kulturalne Moraw są historycy Beda Dudík i Řehoř Volný oraz pisarz Pavel Vychodil.