2S1 Goździk

2S1 Gvozdika to samobieżny system artyleryjski wyposażony w haubicę kalibru 122 milimetry zamontowaną na gąsienicowym podwoziu amfibijnym, zdolny do wystrzeliwania do pięciu pocisków na minutę w cele znajdujące się w odległości 15,3 kilometra ze standardową amunicją.

Rozwój 2S1 Gvozdika rozpoczął się pod koniec lat pięćdziesiątych w Charkowie, przy czym pierwszy prototyp został ukończony w 1958 roku, a produkcja masowa rozpoczęła się w 1971 roku, wchodząc do służby w siłach sowieckich około 1972 roku w celu zastąpienia starszych holowanych systemów artyleryjskich.

Nazwany Gvozdika co oznacza Goździk po rosyjsku, pojazd ten reprezentuje sowiecką inżynierię wojskową z czasów zimnej wojny i stał się rozpoznawalnym symbolem sowieckiej innowacji artyleryjskiej, z ponad 10 000 wyprodukowanych jednostek dystrybuowanych na całym świecie do krajów sojuszniczych.

Pojazd ma czteroosobową załogę składającą się z dowódcy, celowniczego, ładowniczego i kierowcy, jest napędzany silnikiem diesla YaMZ-238N produkującym 300 koni mechanicznych, osiągając prędkości drogowe do 60 kilometrów na godzinę z zasięgiem operacyjnym wynoszącym 500 kilometrów.

2S1 Gvozdika posiada regulowaną wysokość zawieszenia oraz zdolności amfibijne wymagające minimalnego czasu przygotowania wynoszącego około 20 minut, umożliwiając pokonywanie przeszkód wodnych z prędkością do 4,5 kilometra na godzinę przy użyciu gąsienic do napędu.

Lokalizacja: городской округ Новый Уренгой

Współrzędne GPS: 66.11732,76.68632

Najnowsza aktualizacja: 14 grudnia 2025 o 23:50