La Rinconada

Położona na wysokości 5100 metrów w pobliżu lodowca Ananea osada rozciąga się na stromych stokach górskich otoczonych trwałym śniegiem i skalistym terenem. Konstrukcje z blachy falistej i prowizoryczne budowle pokrywają wzgórza, podczas gdy wąskie ścieżki łączą różne poziomy obszaru górniczego.

Obszar służył jako tradycyjne miejsce wydobycia dla mieszkańców Andów przez wieki. Między 2001 a 2009 rokiem populacja wzrosła z małego obozowiska do około 30.000 mieszkańców, gdy światowe ceny złota wzrosły, przyciągając tysiące poszukiwaczy pracy.

Górnicy pracują w systemie cachorreo, wykonując pracę przez 30 dni bez wynagrodzenia, zanim otrzymają pozwolenie na wydobycie złota dla osobistego zysku. Osada przyciąga ludzi z wiejskich regionów Peru poszukujących pracy i możliwości zarobkowych pomimo ekstremalnych warunków i zagrożeń zdrowotnych.

Osada nie posiada podstawowej infrastruktury, takiej jak bieżąca woda, elektryczność, utylizacja odpadów, placówki medyczne czy utwardzone drogi. Odwiedzający muszą przygotować się na ekstremalny chłód, rzadkie powietrze i trudne warunki życia. Dojazd odbywa się nieutwardzonymi górskimi drogami z Juliaca lub Puno, wymagając kilku godzin podróży.

Zanieczyszczenie rtęcią z przetwarzania złota kontaminuje lokalne zaopatrzenie w wodę, powodując poważne konsekwencje zdrowotne dla mieszkańców. Badacze udokumentowali podwyższone poziomy rtęci w próbkach krwi dzieci i dorosłych, skutkujące długoterminowymi uszkodzeniami neurologicznymi i problemami rozwojowymi. Stosowanie rtęci do oddzielania złota od skały często odbywa się w pomieszczeniach zamkniętych bez sprzętu ochronnego.