Grand-Hornu
Grand-Hornu to byłego kompleks fabryczny w Hornu zbudowany z cegły i kamienia z warsztatami, mieszkaniami i otwartymi dziedzińcami w planowanym układzie. Obiekt zachowuje solidną architekturę przemysłową i symetryczne okna charakterystyczne dla projektowania z XIX wieku.
Grand-Hornu zaczął jako miejsce górnictwa węglowego i przetwarzania na początku lat 1800-tych podczas ekspansji przemysłowej Belgii. Kopalnie zamknęły się w 1954 roku, a obiekt był stopniowo odnawiany od lat 1970-tych, ostatecznie stając się miejscem kultury i otrzymując uznanie światowego dziedzictwa UNESCO w 2012 roku.
Nazwa Grand-Hornu pochodzi od rodziny, która ukształtowała to miejsce. Dzisiaj współczesne dzieła sztuki są wystawiane w historycznych strukturach ceglanych, tworząc dialog pomiędzy przeszłością fabryczną a dzisiejszą twórczością.
Obiekt jest łatwo dostępny samochodem lub transportem publicznym z dostępnym parkingiem w pobliżu. Ścieżki są dostępne dla wózków inwalidzkich, co czyni je przyjaznym dla odwiedzających z różnymi potrzebami mobilności, a bezpłatne wycieczki z przewodnikiem są oferowane od wtorku do piątku w popołudniu i niedzielę rano i po południu.
Obiekt prawie zagrozy rozburzeniu w 1969 roku, zanim pracownik kupił go prywatnie w latach 1970-tych i rozpoczął prace restauracyjne. To nieoczekiwane uratowanie pozwoliło na jego transformacje w miejsce kultury, które teraz organizuje około dziesieciu wystaw rocznie.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 60,000 współtwórców z całego świata.
