The Eel House

Budynek stoi w zalesionej dolinie obok szlaku turystycznego, z trzema kanałami wodnymi czerpającymi z pobliskiego rzeki Alre. Struktura z cegły została zbudowana specjalnie jako peryferyjne urządzenie rybackie, wykorzystując przepływ wody do pędzenia węgorzy w migracji.

Rodzina Harris z Arlebury Park zbudowała tę strukturę w 1820 roku, aby przechwytywać dorosłe węgorze wędrujące od stawu Old Alresford w kierunku morza. Urządzenie reprezentowało praktyczną adaptację do zasobu sezonowego, który od wielu lat był komercyjnie eksploatowany w tej okolicy.

Pracownicy tutaj działali nocą, kierowani lampami naftowymi do łapania wędrujących węgorzy. Ryby były transportowane żywe do londyńskich rynków, łącząc to wiejskie miejsce z szerszą siecią handlową.

Budynek znajduje się około 500 metrów wzdłuż ścieżki River Alre od centrum Alresford i jest dostępny drogą pieszą. Teren w pobliżu kanałów może być bagno i błotnisty, dlatego zalecane są wodoodporne obuwie i ostrożna chód.

Tylko dwie instytucje złapania węgorzy pojawiają się w rejestrze angielskiego dziedzictwa, co czyni tę jedną z najbardziej rzadkich przykładów swojego rodzaju wciąż stojących. Trójkanałowy system pozostaje widoczny jako dowód tego, jak to miejsce połączyło naturalny przepływ wody z ludzką inżynierią.