St. Bonifatius

St. Bonifatius to kościół katolicki rzymski w Whitechapel z wieżą dzwonów o wysokości 40 metrów i nowoczesną strukturą zbudowaną po II wojnie światowej. Wnętrze zawiera organy, a budynek zapewnia udogodnienia takie jak toalety, wodę pitną i miejsca do siedzenia.

Pierwotny kościół z 1875 roku został zniszczony podczas II wojny światowej, co wymagało nowego budynku. Struktura została przebudowana w latach 1959-1960 w ramach powojennej odbudowy.

Wnętrze wyświetla dzieła sztuki stworzonych przez artystów z Kevelaer i zawiera organy zbudowane przez niemieckiego mistrza rzemieślnika. Przestrzeń służy społeczności niemieckojęzycznej poprzez regularne nabożeństwa, czyniąc ją miejscem zebrań zakorzenioonym w tożsamości kulturowej.

Kościół znajduje się w pobliżu stacji Aldgate East i jest łatwo dostępny transportem publicznym. Odbywają się regularne nabożeństwa, a budynek jest wyposażony w dostępne udogodnienia dla odwiedzających ze zmniejszoną mobilnością.

Miejsce ma niezwykłą przeszłość, zanim stało się kościołem. Niegdyś funkcjonowało jako miejsce cyrku, a następnie służyło jako kaplica metodystyczna pod koniec XVIII wieku.