East Main Street Historic District

East Main Street Historic District to dzielnica handlowa z budynkami z cegły zawierającymi elementy architektury wiktoriańskiej, rozciągającymi się od Interstate 95 do Crescent Place. Większość struktur ma od dwóch do czterech pięter z powierzchniami handlowymi na parterze i zachowuje wiele oryginalnych szczegółów architektonicznych.

Rozwój tej dzielnicy rozpoczął się w latach 1850-tych, gdy P.T. Barnum i William Noble transformowali grunty rolne w drugie centrum handlowe. Projekt ten pojawił się, ponieważ pracownicy woleli unikać podróży przez rzekę Pequonnock, aby dotrzeć do centrum miasta.

Ta dzielnica była głównym ośrodkiem handlowym dla rodzin pracowniczych z East Side. Możesz zobaczyć, jak fasady i style budynków odzwierciedlają potrzeby i preferencje zwykłych mieszkańców, którzy tutaj się spotykali.

Dzielnica łatwo się wędruje na piechotę, ponieważ budynki znajdują się blisko siebie z dobrymi chodnikami na całym terenie. Wizyty w ciągu dnia działają najlepiej, aby obserwować subtelne szczegóły fasad i okien, które wykazują ich oryginalne cechy.

Dzielnica zachowuje jedną z najbardziej nietkniętych kolekcji wiktoriańskiej architektury handlowej z końca wieku w Connecticut, z niewielką liczbą głównych sekcji utraconymi w wyniku nowoczesnej przebudowy. Ta spójność czyni ją rzadkim przykładem handlowego rozwoju miast z końca lat 1800 w Nowej Anglii.