Mrs. William B. Astor House

Dwór Astorów był podwójnym pałacykiem na Piątej Alei z wczesnym projektem francuskiej renesansu zainspirowanym Château de Blois. Budynek rozciągał się na kilka pięter z sypialniami, apartamentami dla gości, obszarami dla służby i wielkimi salami przyjęć do dużych imprez.

Dwór został ukończony w 1896 roku jako podwójna rezydencja, gdzie Caroline Schermerhorn Astor zajmowała sekcję północną, a jej syn John Jacob Astor IV sekcję południową. Dualna struktura odzwierciedlała sposób, w jaki bogate rodziny z tamtych czasów umieszczały wiele pokoleń w połączonych przestrzeniach.

Dwór był centrum nowojorskiego wyższego towarzystwa w late 19. wieku, przyciągając najbogatsze rodziny miasta do przygotowywanych przez nich spotkań i przyjęć. Struktura dwóch połączonych domów odzwierciedlała sposób, w jaki rodzina Astor organizowała swoje życie.

Budynek zajmował prominentną lokalizację na Piątej Alei, co czyniło go wysoce widocznym w okolicy. Duże formalne przestrzenie wymagały rozległego personelu i regularnej konserwacji, aby prawidłowo funkcjonować do celów imprez i codziennej eksploatacji.

Jadalnia miała dramatyczne czarne ściany marmurowe ozdobione goblinami ze scenami łowów i skórami niedźwiedzi polarnych pod dużym żyrandolem z kryształu. Meble wystawały egzotyczne wyprawy łowieckie, które bogaci Amerykanie ery Gilded Age prowadzili na całym świecie.