George Herbert Jones Laboratory

George Herbert Jones Laboratory jest budynkiem badawczym na terenie University of Chicago z wieloma piętrami zawierającymi przestrzenie do eksperymentów chemicznych. Budynek nadal służy studentom chemii i badaczom dzięki kombinacji oryginalnych cech i działających urządzeń laboratoryjnych.

Budynek zyskał światową uwagę, gdy Glenn Seaborg i jego zespół w 1942 roku z powodzeniem izolowali i zmierzyli pluton w małym pomieszczeniu. To odkrycie było przełomowym momentem w chemii jądrowej i oznaczało punkt zwrotny w badaniach naukowych XX wieku.

Laboratorium reprezentuje kamień milowy w historii nauki jądrowej i jest utrzymywane przez uniwersytet jako miejsce, w którym odwiedzający mogą zrozumieć przełomowy moment w chemii. Zachowane przestrzenie pozwalają ludziom zobaczyć, gdzie odbywały się przełomowe prace naukowe.

Budynek laboratorium znajduje się na terenie uniwersytetu i można go eksplorować w ramach wizyt na kampusie. Warto wcześniej sprawdzić, które obszary są dostępne dla odwiedzających, ponieważ budynek nadal pełni funkcję aktywnego ośrodka badawczego.

Szczególnie godną uwagi przestrzenią jest Pokój 405, maleńki pokoik o wymiarach zaledwie około 2 na 3 metry, gdzie miał miejsce historyczny przełom. Oryginalne półki i blaty robocze pozostają na miejscu, dając odwiedzającym bezpośrednie poczucie tego, jak ograniczona była przestrzeń do tego przełomowego dzieła.

Lokalizacja: Illinois

Współrzędne GPS: 41.79034,-87.60103

Najnowsza aktualizacja: 10 grudnia 2025 o 21:08