Szyb Daniłowicza w Wieliczce

Szyb Daniłowicza to stalowe urządzenie górnicze zaznaczające wejście do podziemnej sieci kopalni soli w Wieliczce. Nowoczesne windy transportują grupy około 64 metrów poniżej powierzchni, aby uzyskać dostęp do rozległa sieci tuneli i komór.

Wybudowany w 1635 podczas Rzeczypospolitej Polsko-Litewskiej, ten szyb wykorzystywał pierwotnie systemy napędzane końmi do transportu soli na powierzchnię. Jego rola jako centralnego punktu dostępu dla górników kształtowała podziemną infrastrukturę, którą dziś poznają odwiedzający.

To urządzenie górnicze łączy odwiedzających z tradycją wydobycia soli, która przez wieki kształtowała Wieliczkę. Ludzie schodzili tutaj do pracy, którą ich rodziny często wykonywały przez całe życie.

Wejście jest łatwe dostępne z windami do transportu grup, ale goście powinni spodziewać się wąskich przejść i nierównego terenu pod ziemią. Solidne buty są konieczne, ponieważ podłoga może być śliiska w niektórych miejscach, a powietrze pod ziemią jest chłodne.

Urządzenie górnicze otrzymało nazwę Szyb Arcyksięcia Rudolfa w 1887 roku, ale powróciło do swojej pierwotnej nazwy w 1918 roku po odzyskaniu przez Polskę niezależności. Ta zmiana nazwy odzwierciedla przemiany polityczne, które region doświadczył w tym okresie.