Wszebora

Wszebora to stara sosna zwyczajna rosnąca nad rzeką Srebrną, wyróżniająca się niezwyczajnym wzorem rozgałęzień z bocznych gałęzi wychodzącymi z dolnej części pnia. Drzewo wykazuje cechy sosny, która naturalne rozwijała się przez wiele stuleci.

To drzewo zaczęło rosnąć w 1600 roku i otrzymało oficjalny status pomnika przyrody w 1972 roku. Obecna nazwa pochodzi z konkursu szkolnego przeprowadzonego lata później.

Drzewo stanowi ognisko edukacji o ochronie lasów i znaczeniu starych drzew w krajobrazie. Odwiedzający poznają historie o roli takich sosen w lokalnych ekosystemach poprzez panele informacyjne.

Dobrze utrzymana ścieżka prowadzi odwiedzających z parkingu do drzewa, z tablicami informacyjnymi oznaczającymi trasę. Trasa jest łatwa do przejścia i wyraźnie oznaczona, co czyni ją dostępną dla osób o różnych umiejętnościach.

Pomnik znany jest z niezwyczajnego wzoru wzrostu, gdzie gałęzie rozciągają się bardzo nisko na pniu, co odróżnia go od typowych sosen. Ta charakterystyczna forma czyni go botaniczną ciekawostką, którą odwiedzający zauważają natychmiast.

Lokalizacja: Gliniak

Założenie: 17 wiek

Wysokość nad poziomem morza: 143 m

Wysokość: 22 m

Średnica: 131 cm

Część: Ścieżka Przyrodniczo-Leśna Najstarsza sosna w Polsce

Współrzędne GPS: 52.16573,21.55540

Najnowsza aktualizacja: 8 grudnia 2025 o 22:05