Bazylika katedralna Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Płocku

Katedra płocka to romańska bazylika na Wzgórzu Tumskim z dwiema wieżami górującymi nad miastem. Grube kamienne mury i zaokrąglone łuki tworzą wnętrze, w którym trzy nawy oddzielone są kolumnami, a przestronna krypta znajduje się pod głównym ołtarzem.

Budowa rozpoczęła się w 1130 roku z rozkazu księcia Bolesława III i została ukończona w 1144 roku. Późniejsze stulecia przyniosły przebudowy w stylu gotyckim i barokowym, choć romański plan parteru pozostał nienaruszony.

Budowla służy jako miejsce pochówku kilku średniowiecznych władców, których sarkofagi zwiedzający mogą dziś oglądać w nawach bocznych i krypcie. Ceremonie liturgiczne odbywają się tu według wielowiekowych tradycji Kościoła rzymskokatolickiego, dzięki czemu obiekt pozostaje czynnym miejscem kultu i mszy.

Główne wejście znajduje się po wschodniej stronie Wzgórza Tumskiego i można do niego dotrzeć utwardzoną drogą z centrum miasta. Dostęp do krypty wymaga zejścia kamiennymi schodami, więc osoby o ograniczonej sprawności ruchowej mogą potrzebować pomocy.

Oryginalne brązowe drzwi z XII wieku znajdują się obecnie w soborze Mądrości Bożej w Nowogrodzie, podczas gdy zwiedzający oglądają tu replikę. Historycy sztuki uważają te drzwi za jeden z najwcześniejszych przykładów romańskiej pracy w metalu w Europie Środkowej.

Lokalizacja: Płock

Założenie: 12 wiek

Architekci: Stefan Szyller

Styl architektoniczny: Romanesque architecture

Strona internetowa: http://katedraplock.pl

Współrzędne GPS: 52.54108,19.68981

Najnowsza aktualizacja: 9 grudnia 2025 o 19:19