Shōkawa-zakura

Shōkawa-zakura składa się z dwóch starożytnych wiśni Edohigan o wysokości około 20 metrów z bladoróżowymi kwiatami i grubymi, spękierzonymi pniami. Drzewa wykazują charakterystyczną formę starych okazów, z masywnym gałęźmi rozciągającymi się szeroko i szeroką koroną.

Około 1960 roku te wiśnie mające około 450 lat zostały przeniesione ze swoich pierwotnych miejsc świątyni, aby zapobiec zalaniu podczas budowy zapory Miboro. To ratowanie było częścią szerszych wysiłków mających na celu ochronę lokalnego dziedzictwa przed zanurzeniem pod wodą.

Drzewa służą jako pomnik pamiątkowy dla lokalnych mieszkańców, których wieś została zatopiona pod wodami zapory, utrzymując ich więź z dawną domową wsią.

Kwiaty można oglądać od końca kwietnia do początku maja, ze specjalnymi nocnymi ereignissami oświetleniowymi podczas szczytu kwitnienia. Najlepsze widoki są wczesnym rankiem lub wieczorem, gdy warunki oświetlenia są najbardziej korzystne.

Pomyślne przesadzenie tych starożytnych drzew wiąże się z innowacyjnymi technikami, które kwestionowały to, co eksperci uważali za możliwe podczas przemieszczania dużych, dojrzałych wiśni. Projekt wykazał, że kilkasetletnie okazy mogły zostać przesadzone i prosperować w nowej lokalizacji.