Termy Karakalli, Termy rzymskie w Rzymie, Włochy
Termy Karakalli tworzą prostokątny otoczony murem kompleks o wymiarach 337 na 328 metrów, z centralnym blokiem 114 na 220 metrów. Dwie wysokie ceglane wieże z małymi otworami łukowymi flankują niższe mury z dużym środkowym łukiem i mniejszym łukiem po jego prawej stronie. Mur z czerwonej cegły, ułożonej w cienkich poziomych warstwach, ma w prawym górnym narożniku głównego muru nieregularne miejsce po brakujących cegłach.
Cesarz nakazał budowę między 212 a 216 rokiem po Chrystusie, aby zapewnić ludności publiczną łaźnię. Kompleks pozostawał w użyciu do szóstego wieku, zanim został opuszczony po zniszczeniu akweduktów.
Termy nazywa się też Thermae Antoninianae, od pełnego imienia Karakalli z dynastii Sewerów. Od 1937 roku część centralna służy Operze Rzymskiej na letnie przedstawienia pod gołym niebem, przerwane tylko przez wojnę i remont w latach 1993-2003. W 2024 roku, po około 1800 latach, woda znów popłynęła w nowym basenie przy wejściu do zabytku.
Teren otwiera się od wtorku do niedzieli i jest dostępny na większości swojego obszaru, umożliwiając użytkownikom wózków inwalidzkich dotarcie do większości sekcji. Zaleca się nosić solidne obuwie, ponieważ grunt jest nierówny, a wiele schodów łączy różne poziomy.
Największe znane mitreum w Rzymie odkryto tu w 1938 r., w podziemnych pomieszczeniach odsłoniętych w 1901 i 1912 r. Na terenie znajduje się też dwukondygnacyjny dom z czasów Hadriana (134-138 n.e.), ukryty pod termami i udostępniony zwiedzającym, z malowanymi stropami i lararium.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 356 współtwórców z całego świata.
