Monasterio de San Pelay

Monasterio de San Pelay to budynek klasztorny położony przy wąwozie Barranco de Sía w Pirenejach, z trzema absydami i lombardzkim fryżem jako elementami dekoracyjnymi. Wnętrze jest strukturyzowane przez grupy walcowatych kolumn, które łączą się z niższym obszarem poprzez sklepioną przejście.

Klasztor działał do 11. wieku i był następnie zarządzany jako filii San Juan de la Peña. Ta zmiana oznaczała koniec jego niezależności i jego nową rolę w ramach większej sieci monastycznej.

Budynek wykazuje cechy mozarabskie i należy do wczesnoromańskiego stylu regionu, powszechnego w górach Alto Gállego. Konstrukcja odzwierciedla tradycję budowlaną, która była rozpowszechniona w tej części Aragonii.

Miejsce jest dostępne za pośrednictwem szlaku turystycznego GR-15 z Biescas, przechodzącego przez wąwóz i prowadzącego do paneli informacyjnych w kilku językach. Odwiedzający powinni być przygotowani na górski teren i zabrać odpowiedni sprzęt turystyczny.

Spiralna klatka schodowa prowadzi do ukrytej dolnej kaplicy ukrytej pod głównym poziomem. Ta ukryta dolna sekcja była szczególną cechą wczesnych średniowiecznych planów klasztorów w regionie.

Lokalizacja: Biescas

Styl architektoniczny: Mozarabic architecture

Współrzędne GPS: 42.61140,-0.30250

Najnowsza aktualizacja: 14 grudnia 2025 o 19:05