Caesareum of Alexandria

Caesareum było dużym kompleksem świątyni w Aleksandrii łączącym styl architektoniczny rzymski i egipski poprzez dziedzińce i rzędy kolumn. Budowla zajmowała znaczną część centrum miasta i była wyposażona w monumentalne bramy wejściowe, które podkreślały jej znaczenie jako głównej budowli publicznej.

Kleopatra VII rozpoczęła budowę tej świątyni na cześć Juliusza Cezara, ale Octavianus Augustus ją ukończył i poświęcił ją sobie po pokonaniu Marka Antoniego. Budowla pozostała ważna podczas panowania rzymskiego i została później przekształcona w chrześcijańskie miejsce kultu.

Świątynia pełniła funkcję miejsca spotkań, gdzie mieszkańcy miasta uczestniczyli w ceremoniach oddających cześć cesarzowi. Jej znaczenie dla wspólnoty zmieniło się radykalnie, gdy służyła celom religijnym i zamieniła się z centrum władzy w miejsce o duchowym znaczeniu.

Miejsce znajduje się w centrum Aleksandrii i jest łatwo dostępne pieszo, z widocznymi pozostałościami archeologicznymi na terenie. Odwiedzający powinni wiedzieć, że z oryginalnej struktury pozostały tylko fragmenty, choć sama lokalizacja i pobliskie pomniki pomagają ukazać znaczenie historyczne tego miejsca.

Dwa ogromne obeliski, które kiedyś strzegły wejścia, zostały przeniesione w XIX wieku do Nowego Jorku i Londynu, gdzie teraz stoją w Central Parku i wzdłuż Tamizy. To przeniesienie pokazuje, jak starożytne pomniki Aleksandrii zostały przewiezione na inne kontynenty i uzyskały tam nową tożsamość.