Wasserbauhalle

Wasserbauhalle to struktura z falowatym dachem betonowym rozpościerającym się na 70 metrów długości i 25 metrów szerokości, z zewnętrznymi podporami tworzącymi nieprzeszkodzoną przestrzeń wewnętrzną. Po renowacji w 2014 roku służy teraz jako centralne centrum warsztatowe z dużymi obszarami montażu i biurami dla Uniwersytetu Technicznego.

Ernst Neufert i Alfred Mehmel zaprojektowali tę strukturę w 1957 roku jako zastąpienie instalacji inżynierii hydraulicznej zniszczonej podczas bombardowania Darmstadtu w 1944 roku. Nowy budynek ucieleśniał pragnienie odbudowy zniszczonego miasta przy użyciu nowoczesnych metod budowy.

Budynek wykazuje metody budowy z lat 1950. poprzez swoją cienką powłokę betonową i żółte cegły klinkerowe, typowe dla struktur uniwersyteckich z tamtego okresu. Te wybory materiałów i forma odzwierciedlają, jak architekci wówczas łączyli nowoczesną funkcję z nowym myśleniem projektowym.

Budynek jest łatwo dostępny transportem publicznym i znajduje się na terenie kampusu Uniwersytetu Technicznego. Duże otwarte przestrzenie ułatwiają nawigację, chociaż dostęp do niektórych obszarów może być ograniczony.

Budynek zawiera 15-metrową wieżę, która niegdyś mieściła zbiorniki wodne, odzwierciedlając jego pierwotny cel w badaniach hydraulicznych. Ten projekt wieży służy jako cicha reminiscencja pracy inżynieryjnej wodnej, która odbywała się tutaj przez dziesięciolecia.

Lokalizacja: Darmstadt

Założenie: 1957

Architekci: Ernst Neufert, Alfred Mehmel

Styl architektoniczny: Nachkriegsmoderne

Długość: 70 m

Szerokość: 25 m

Współrzędne GPS: 49.87478,8.65620

Najnowsza aktualizacja: 14 grudnia 2025 o 19:06