St. Ludgerus

St. Ludgerus to neoromaniczna bazylika z trzema nawami, cechująca się czerwonymi i szarymi łukami, transeptami wschodnim i zachodnim oraz czterema wieżami bocznymi, wznoszącymi się na wysokość około 102,5 metra. Budynek mierzy około 90 metrów długości i 39 metrów szerokości, co czyni go największym budynkiem religijnym w mieście.

Ta bazylika neoromaniczna została wybudowana między 1899 a 1905 rokiem w okresie wzrostu przemysłowego w północnym Münsterlandzie. Budynek zastąpił starszą kościół parafialny St. Dionysius, co oznaczało znaczną zmianę w rozwoju religijnym i miejskim tego obszaru.

Kościół służył jako miejsce spotkań dla lokalnej społeczności od czasu jego ukończenia, z siedmioma dużymi stalowymi dzwonami, które przetrwały obie wojny światowe. Te dzwony nadal wyznaczają rytm codziennego życia w mieście dzwiękiem podczas nabożeństw i celebracji.

Wnętrze może pomieścić około 650 osób, co czyni je wystarczająco przestronnym dla dużych zgromadzeń i nabożeństw. Wysokie sufity i masywna konstrukcja z kamienia tworzą wrażenie przestronności i solidności, które są widoczne już przy wejściu.

Krypta pod główną strukturą zawiera małe muzeum wystawiające przedmioty liturgiczne i kościelne artefakty z różnych okresów. Każdego listopada ta podziemna przestrzeń przekształca się w bożonarodzeniową wystawę z ponad stu figurkami szopki rozmieszczonymi na terenie.