Willoughby Spit, Formacja przybrzeżna i dzielnica w Norfolk, Stany Zjednoczone.

Willoughby Spit to wąski pas lądu w Norfolk w stanie Wirginia, otoczony z trzech stron przez Chesapeake Bay, Hampton Roads i Willoughby Bay. Pełni funkcję zarówno naturalnej formy terenu, jak i dzielnicy mieszkalnej, z piaszczystymi brzegami wzdłuż większej części swojej długości.

Półwysep uformował się po gwałtownej burzy w XVII wieku, która zmieniła linię brzegową w pobliżu ziemi należącej do Thomasa Willoughby'ego, jednego z pierwszych kolonistów w tym rejonie. Burza naniosła wystarczająco dużo piasku i osadów, by powstała istniejąca do dziś forma terenu.

Mieszkańcy Willoughby Spit organizują codzienne życie wokół wody, wychodząc na zatoki, by łowić ryby, pływać kajakiem lub po prostu siedzieć na brzegu. Ulice przy nabrzeżu mają wyraźnie mieszkalny charakter, a domy zwrócone są w stronę zatoki.

Półwysep jest dostępny samochodem z centrum Norfolk, a części linii brzegowej są ogólnodostępne do spacerów lub podziwiania wody. Cieplejsze miesiące przyciągają więcej odwiedzających, ale widoki na zatokę są warte wizyty o każdej porze roku.

W 1910 roku pilot Eugene Ely wystartował z pokładu USS Birmingham, zakotwiczonego w Hampton Roads tuż przy półwyspie, i wylądował na pobliskiej plaży, co było pierwszym odnotowanym lotem z okrętu wojennego. Wydarzenie miało miejsce tak blisko brzegu, że miejscowi mieszkańcy obserwowali je z piasku.