Wabash and Erie Canal

Wabash and Erie Canal to historyczna droga wodna w stanie Indiana, która rozciąga się na 740 kilometrów (460 mil) przez stan i niegdyś łączyła Wielkie Jeziora z rzeką Ohio. Śluzy i sztuczne kanały umożliwiały barkom pokonywanie różnic wysokości i przewożenie towarów między odległymi regionami.

Kongres przyznał prawa do ziemi na rzecz projektu kanału w 1827 roku, a pierwsze prace rozpoczęły się w 1832 roku w pobliżu Fort Wayne. Trasa dotarła do Evansville w 1853 roku, ale wysokie długi i rozwój kolei szybko doprowadziły do zakończenia działalności.

Miasto Delphi utrzymuje pamięć o drodze wodnej poprzez muzeum, które wyjaśnia, jak działały śluzy i jaką rolę trasa odgrywała w codziennym życiu. Odwiedzający oglądają repliki barek i dowiadują się, jak rodziny żyły i pracowały wzdłuż brzegów.

Obecnie widoczne są jedynie odcinki drogi wodnej, zwłaszcza w okolicach Delphi, gdzie centrum wystawia makiety i plansze. Tereny są zazwyczaj dostępne do krótkich spacerów wzdłuż dawnej trasy.

Budowniczowie użyli lokalnego drewna i piaskowca z regionu do budowy bram śluz i ścian bocznych. Cały system przemieszczał wodę wyłącznie dzięki spadkowi, bez potrzeby stosowania pomp ani innych mechanizmów.

Współrzędne GPS: 40.59128,-86.68044

Najnowsza aktualizacja: 20 grudnia 2025 o 13:57