Shinnecock Light

Shinnecock Light to latarnia morska z czerwonej cegły na południowym wybrzeżu Long Island o wysokości 51 metrów ze 178 stopniami prowadzącymi do izby latarni. Konstrukcja wyposażona była w soczewkę Fresnela pierwszego rzędu, aby kierować statkami wzdłuż brzegu.

Latarnia rozpoczęła operacje 1 stycznia 1858 roku i wypełniła krytyczną lukę nawigacyjną między Fire Island a Montauk Point. Służyła bezpieczeństwu morskiemu na tym niebezpiecznym odcinku wybrzeża, aż do jej wycofania w 1931 roku.

Nazwa pochodzi od narodu Shinnecock Indian Nation i odzwierciedla morskie dziedzictwo społeczności przybrzeżnych na południowym wybrzeżu Long Island. To połączenie z ludnością tubylczą jest głęboko zakorzenione w historii tego miejsca.

Konstrukcja znajduje się na południowej stronie Long Island i jest dostępna z lądu, co ułatwia wizytę. Najlepszy czas na wizytę to pogodna pogoda, gdy okoliczne tereny są w pełni widoczne.

Podczas nocy we wrześniu 1883 roku liczne ptaki zderzyły się z oknami izby latarni, przyciągając uwagę ornitologów. To zdarzenie było jednym z pierwszych udokumentowanych przypadków wpływu latarni morskich na migrujące populacje ptaków.

Lokalizacja: New York

Współrzędne GPS: 40.85060,-72.50420

Najnowsza aktualizacja: 14 grudnia 2025 o 13:25