Fort Seybert

Fort Seybert był niemieckim posterunkiem granicznym wybudowanym w 1756 roku nad South Fork South Branch Potomac River w Appalachach w Zachodniej Wirginii. Składał się z okrągłej palisady z blokhamami i służył jako struktura obronna dla rosnącego osiedla w tej odległa górskiej dolinie.

Fort został założony w 1756 roku przez osadników mówiących po niemiecku w celu ochrony ich farm na terenie przygranicznych. W kwietniu 1758 roku został zaatakowany i zniszczony przez wojowników Shawnee i Delaware, co oznaczało punkt zwrotny w konfliktach między osadnikami a ludami tubylczymi w tej dolinie.

Miejsce opowiada historię wczesnych osiedli granicznych i pokazuje, jak europejscy koloniści i rdzenne narody żyły blisko siebie w tej górskiej okolicy. Ruiny mówią o napięciach, które kształtowały pierwsze lata doliny.

Miejsce znajduje się w odległa dolinie w górach i wymaga jazdy po wiejskich drogach przez Zachodnią Virginię. Odwiedzający powinni być przygotowani na nierówny teren i być świadomi, że ruiny są minimalnie oznaczone bez formalnych ścieżek.

Fort był zaprojektowany z okrągłą palisadą o średnicy około 30 metrów i zawierał dwupiętrowy blokhous wewnątrz jako centralną strukturę obronną. Ten zwarty system obronny był typowy dla kolonialnych fortów granicznych i pokazuje, jak osadnicy chronili swoje osiedla przed atakami.