Fort Runyon

Fort Runyon było pieciokatnym fortem zbudowanym z ziemi na południu Waszyngtonu podczas wojny domowej, aby kontrolować dostęp przez Columbia Turnpike i linię kolejową Alexandria i Loudon. Struktura miała obwód około 1500 jardów i zawierała różne stanowiska artylerii, aby uniemożliwić nieprzyjacielskie podejścia.

Armia Unii zbudowała Fort Runyon w 1861 roku po secesji Virginii, czyniąc go największym fortem w systemie obronnym Waszyngtonu. Fort odegrał kluczową rolę w zabezpieczeniu południowego podejścia do Long Bridge, a tym samym do stolicy.

Fortecę zbudowali żołnierze z kilku stanów Unii, którzy pracowali razem, aby bronić południowego podejścia. Ta wspólpraca między pułkami z różnych stanów wykazała zjednoczoną siłę Północy podczas wojny.

Marker historyczny w hrabstwie Arlington wskazuje dziś, gdzie niegdyś stał fort, teraz przecinany przez autostradę Interstate 395 w pobliżu Pentagonu. Odwiedzający mogą zobaczyć ten marker z drogi, a dokładną lokalizację najlepiej znaleźć za pomocą mapy lub aplikacji nawigacyjnej.

Fort wymagal do obrony swojej pozycji ponad 2000 osób, w tym około 300 artylerzystów stacjonujących tam przez całą dobę. Ta duża garnizona pokazuje, jak strategicznie ważne bylo to miejsce dla ochrony Waszyngtonu.

Lokalizacja: Arlington County

Założenie: 1861

Część: Civil War defenses of Washington, D.C.

Współrzędne GPS: 38.86528,-77.05167

Najnowsza aktualizacja: 13 grudnia 2025 o 13:42