Fisher Landau Center

Fisher Landau Center byl muzeum sztuki wspolczesnej umieszczonym w bylem przemyslowym budynku fabryki w Long Island City, oferujacym galerie wystawiennicze na trzech pietrach. Wewnatrz odwiedzajacy mogliby przejsc przez przestrzenie wystawialace prace artystow pracujacych w malarstwie, rzezbie i innych mediach przez kilka dziesiecioleciu wspolczesnego tworzenia.

Muzeum zostalo zalogone w 1991 roku przez kolekcjonerkę sztuki Emily Fisher Landau jako sposob na dzielenie sie jej rosnaca kolekcja z publika. Podczas swojego istnienia stalo sie znane jako miejsce, gdzie historia powojennicy i wspólczesnych ruchow artystycznych mogla byc eksplorowana poprzez prace zebrane przez dziesiecioleciach.

Centrum odzwierciedlalo role prywatnego zbierania w ksztalceniu wspolczesnej sceny sztuki w Nowym Jorku, z galeriami, ktorych przyciagaly zarowno specjalisci sztuki jak i ciekawi odwiedzajacy eksplorujacy niedawna prace tworcza. Sama przestrzen zaprosila ludzi do zobaczenia, jak artysti z roznych srodowisk podchodzili do podobnych pytan o kolor, forme i znaczenie.

Budynek znajdowal sie w dostepnej dzielnicy Queens gdzie odwiedzajacy mogli przybyc metrem lub samochodem, z opcjami parkowania w poblizu. Przed zaplanowaniem wizyty warto bylo sprawdzic aktualne informacje o dostepie i godzinach, poniewaz ta placowka nie byla juz w uzyciu.

Konwersja budynku z fabryki uprzazezy spadochronowej na przestrzen sztuki byla zarzadzana przez Maxa Gordona, brytyjskiego architekta, ktory wczesniej pracowal nad waznych projektami kolekcji sztuki w Londynie. Ta transformacja z przemyslowej na galerie utworzyla odrębne ustawienie, gdzie surowy charakter pierwotnej fabryki pozostal widoczny w nowoczesnym projekcie wystawy.