Buzbury Rings

Buzbury Rings to fortyfikacja z epoki żelaza składająca się z dwóch koncentrycznych wałów ziemnych na zboczu wzgórza. Wewnętrzny wał otacza około 3 akry, podczas gdy zewnętrzna linia obrony chroni znacznie większy obszar.

Stanowisko powstało po raz pierwszy w okresie neolitu, zanim zostało gruntownie przebudowane w epoce żelaza. Rzymskie znaleziska sugerują, że fortyfikacja pozostawała zamieszkana nawet po podboju Brytanii.

Fortyfikacja stanowi część starożytnej sieci łączącej rzekę Stour z Cranborne Chase poprzez system dróg neolitycznych.

Stanowisko jest dostępne bezpłatnie, ale nowoczesna droga przechodzi przez nie, a pole golfowe zajmuje sekcję północno-wschodnią. Odwiedzający powinni wiedzieć, że większość oryginalnego układu została zmieniona przez współczesne użytkowanie gruntów.

Badania geofizyczne z 2006 roku ujawniły D-kształtną obudowę neolityczną ukrytą pod późniejszymi wałami epoki żelaza. Ta najwcześniejsza faza budowy wykazuje, że wzgórze służyło jako ufortyfikowane miejsce tysiące lat przed wybudowaniem widocznych wałów.