Wentworth Woodhouse, Posiadłość georgiańska w Wentworth, Anglia

Wentworth Woodhouse to rezydencja w wiosce Wentworth w Anglii, zawierająca ponad 300 pokoi na przestrzeni ponad 23 000 metrów kwadratowych powierzchni mieszkalnej. Zewnętrzna część dzieli się na dwie główne sekcje: barokowe skrzydło zbudowane z czerwonej cegły po zachodniej stronie i klasyczną fasadę wykonaną z jasnego piaskowca rozciągającą się na setki metrów po wschodniej stronie.

Thomas Watson-Wentworth rozpoczął przebudowę starszego domu w 1725 roku, dodając wschodnie skrzydło i tworząc jedną z największych rezydencji swojej epoki. Po II wojnie światowej posiadłość straciła rolę siedziby rodzinnej i zmieniała właścicieli kilkukrotnie, zanim otworzyła się na zwiedzanie z przewodnikiem.

Nazwa domu pochodzi od rodziny Watson-Wentworth, która dodała „Wentworth” do nazwiska po odziedziczeniu dóbr i portretów Straffordów. 2. markiz Rockingham, dwukrotny premier, uczynił go ośrodkiem wpływów wigów i przyjął tu Benjamina Franklina w 1771 roku. Whistlejacket Room zawdzięcza nazwę portretowi konia wyścigowego pędzla George'a Stubbsa, który tam wisiał.

Ogrody są otwarte od wtorku do niedzieli, a zwiedzanie z przewodnikiem przez sale reprezentacyjne odbywa się regularnie. Noszenie wygodnych butów pomaga, ponieważ jest wiele schodów i długich tras między częściami budynku i przez teren.

Piwnica mieści stare pomieszczenia gospodarcze, gdzie dziesiątki służących kiedyś przygotowywali jedzenie, prasowali bieliznę i przechowywali drewno opałowe. Przejścia pod głównym budynkiem łączą komory magazynowe z kwaterami personelu i pokazują, ile osób było potrzebnych do utrzymania codziennych operacji.