Branston Hall

Branston Hall to dom wiejski zbudowany w 1885 roku przez architekta Johna Macvicara Andersona, położony na 88 hektarach leśnego parku z jeziorami i starymi drzewami. Nieruchomość łączy tradycyjną architekturę Odrodzenia elżbietańskiego z rozległymi otoczeniem naturalnym, tworząc harmonijny krajobraz posiadłości.

Pierwotna posiadłość należała do Sir Cecila Wraya, 11. baroneta, aż do momentu gdy Alexander Leslie Melville nabyła ją w 1829 roku i zlecił budowę obecnego domu w 1884 roku. Ta zmiana właścicielska stanowiła nowy rozdział w historii nieruchomości i jej ewolucji w kierunku ustanowionego domostwa wiejskiego.

Rodzina Melville kształtowała okolicę, przekazując w latach 1920 grunty pod obiekty użyteczności publicznej, w tym świetlicę wiejską i plac rekreacyjny. Takie gesty pokazują, jak właściciele ziemskich majątków tamtych czasów przyczynialiśmy się do życia swoich wspólnot.

Nieruchomość funkcjonuje teraz jako hotel trzygwiazdkowy oferujący zakwaterowanie w ramach jej historycznej struktury przy zachowaniu otaczającego parku. Odwiedzający mogą eksplorować wewnętrzne przestrzenie i cieszyć się naturalnym otoczeniem bez konieczności radzenia sobie ze skomplikowanymi warunkami dostępu.

Dziesięć toporóów z epoki brązu zostało odkrytych na terenie w 1906 roku, co wskazuje, że to miejsce miało znaczenie długo przed zbudowaniem obecnego dworu. Odkrycie to sugeruje, że obszar był ważny dla ludzi od tysięcy lat, zanim posiadłość przybrała swoją obecną formę.

Lokalizacja: Branston and Mere

Współrzędne GPS: 53.19413,-0.48251

Najnowsza aktualizacja: 12 grudnia 2025 o 15:27