Welbeck Abbey

Welbeck Abbey to dawny klasztor i rezydencja wiejska w Nottinghamshire zbudowana wokół dziedzińców, z sześcioma dużymi salami reprezentacyjnymi pełnymi obrazów i zabytkowych mebli. Kompleks obejmuje także nowoczesne obiekty, takie jak galeria, sklep rolniczy i kawiarnia rozmieszczone wokół brukowanego dziedzińca, oferując zwiedzającym dostęp do części posiadłości.

Miejsce powstało w 1140 roku jako klasztor założony przez Thomasa de Cuckney dla zakonu premonstratensów, a później stało się domem rodziny Cavendish-Bentinck. W XIX wieku piąty książę Portland nakazał budowę podziemnych pomieszczeń i tuneli pod parkiem, w tym jednej z największych hal do jazdy konnej na świecie.

Posiadłość bierze swoją nazwę od białych habitów noszonych przez kanoników premonstratensów, którzy mieszkali tu przez wieki, zanim stała się arystokratyczną rezydencją. Zwiedzający dziś przechodzą przez sale, w których kolejne pokolenia rodziny Portland rozmieszczały meble i obrazy, tworząc otoczenie odzwierciedlające ich gust i więź z ziemią.

Posiadłość zajmuje rozległe tereny i wymaga sporo chodzenia między różnymi budynkami a obszarem dziedzińca. Wiele sal i wystaw jest dostępnych dla wózków inwalidzkich przez rampy i windy, choć niektóre starsze części budynku mają schody i wąskie przejścia.

Pod parkiem rozciągają się kilometry tuneli i podziemnych pomieszczeń zbudowanych przez piątego księcia, w tym ogromna sala balowa z polerowanym szkłem na ścianach. Podziemna szkoła jeździecka została zbudowana tak duża, że nadal zalicza się do najbardziej rozległych w Europie i posiadała własny system oświetlenia i wentylacji.